Το πλοίο που καίγεται ανοικτά της Κέρκυρας τώρα!
................................................................................................................................

"Μήπως μας ψεκάζουν ορέ;!"

O λόγος για την Κέρκυρα βέβαια, που απ’ όταν άνοιξαν οι δαλματικές ακτές και η Αλβανία, αντί να ενισχυθεί η γεωγραφική της θέση και ν’ αναβαθμιστεί σαν σημαντικός τουριστικός προορισμός και πύλη της χώρας προς την Ευρώπη, αποδυναμώνετε συνεχώς, κι από κάθε άποψη.

Οι εποχές που ‘σνομπάραμε’ τα κυκλαδωνήσια με τα ‘μπόινγκ μας’ και τα ‘έιρμπας μας’, επιστρέφουν απ’ την ανάποδη!

Στην Κέρκυρα, στις εσωτερικές γραμμές πετάνε πια μόνο τα ελικοφόρα που πριν από 10 και πλέον χρόνια εξυπηρετούσαν ανεπαρκώς τα νησιά του Αιγαίου.

Το δε, αεροδρόμιο του νησιού απειλείτε συνεχώς μ

ε κλείσιμο, και μεταφορά του ποιος ξέρει που!

Μέχρι και η Αλβανία έχει ενδιαφερθεί θερμά να το πάρει, εκτός απ’ τις γερμανοκεντρικές κυβερνήσεις της χώρας μας, οι οποίες θυμάστε, στηρίζονται και από ντόπιους, κερκυραίους βουλευτές τους οποίους δεν πρέπει να ξεχάσουμε στις επερχόμενες εκλογές!

Οι πορθμειακές γραμμές επίσης έχουν υποστεί μια συρρίκνωση, και μια ποιοτική αλλαγή που δείχνει την αδιαφορία της ηπειρώτικής πατρίδας για την νησιωτική της επικράτεια, αλλά επειδή εδώ μιλάμε για την Κέρκυρα η οποία δεν θεωρείται άγονη γραμμή, ας περιοριστούμε σ’ αυτήν.

Θυμόμαστε όλοι, το καλό και ξεκούραστο ταξίδι που κάναμε από και προς την Πάτρα, πριν λίγα χρόνια με τα μεγάλα καράβια της γραμμής Πάτρα - Ιταλία! Αυτό λοιπόν το εναλλακτικό, άνετο ταξίδι έχει καταργηθεί προ πολλού, με ευθύνη ποιών άλλων; Των κυβερνώντων.

Οι μόνοι που ενδιαφέρθηκαν να ερευνήσουν το θέμα μπας και βρουν άκρη, ήταν το προσωρινό ΔΣ της νεοϊδρυθείσας ομοσπονδίας συλλόγων αποδήμων κερκυραίων στην Αττική «Ιωάννης Καποδίστριας» ΟΣΚΑ, με πρόταση και προτροπή του κυρίου Σπύρου Χειρδάρη μέλους αυτής της επιτροπής τότε και αντιπροέδρου αιρετού πια, η οποία έχει ήδη κάνει κάποιες συναντήσεις με τον υπουργό ναυτιλίας κι έχει βάλει το θέμα σε μια σωστή βάση, αναμένοντας την απάντηση του, ο οποίος αυτό τον καιρό είναι απασχολημένος ν’ απωθεί με το ‘μακρύ’ του χέρι το λιμενικό σώμα, όσους ακτιβιστές πλησιάζουν το γραφείο του!

Δυστυχώς όμως δεν σταματάει εκεί το κακό με τα φέρι, γιατί και αυτά της διαδρομής Ηγουμενίτσας – Κέρκυρας έχουν περιοριστεί μόνο στα ανοιχτού τύπου σκάφη, τις λεγόμενες ‘παντόφλες’ η οποίες όμως χωρίς να θέλω να τις υποτιμήσω, δεν είναι πλοία ‘παντός καιρού’!.

Κοντά στα άλλα βέβαια, το ότι έχουν εκχωρηθεί και τα πάντα στους ‘εθνικούς’ εργολάβους, έχει σαν αποτέλεσμα, το ταξίδι με αυτοκίνητο να γίνετε πολυτέλεια αφού κοστίζει πια σε διόδια περισσότερο απ’ όσο τα καύσιμα, οπότε εύλογα θα αναρωτηθεί κάποιος από εμάς τους απόδημους:

(Τι μας ενδιαφέρει αν θα υπάρχουν κλειστού, η ανοιχτού τύπου φέρι μποτ αφού δεν θα μας φτάνουν για διόδια και βενζίνη, άρα δεν πάμε καθόλου!)

Με τους δικούς μας όμως, τους μόνιμους κατοίκους του νησιού τι γίνετε;! Πως αντιμετωπίζονται περιπτώσεις ανάγκης όπως επείγουσες μεταφορές ασθενών στα νοσοκομεία των Ιωαννίνων;!

Θα γίνονται οι παντόφλες αεροπλάνα, η θα επικαλούμαστε την βοήθεια τα’ Αγιού! Το σίγουρο είναι πως θα κρέμονται ζωές από μια κλωστή!

Εδώ όμως έρχεται να κολλήσει μια άλλη σοφή πρόταση που ευχόμαστε να έχει θετική εξέλιξη, και είναι η μετατροπή του νοσοκομείου μας, σε παράρτημα του πανεπιστημιακού νοσοκομείου των Ιωαννίνων!

Κάτι τέτοιο θα ήταν ευεργετικό για την Κέρκυρα, για πολλούς λόγους τους οποίους θα χρειαζόμουν πολύ χώρο και χρόνο για να παραθέσω τώρα, αλλά κάποτε θα το κάνω. 

Λέω λοιπόν, κυρίως για την περίθαλψη των κατοίκων του νησιού μας ντόπιων και επισκεπτών, εκ των οποίων κάποιοι έχουν πληρώσει με τη ζωή τους την επιλογή της Κέρκυρας σαν τόπο παραθερισμού τους!

Είναι μια σοφή πρόταση που πρέπει να τύχει της θερμότατης διάδοσης και υποστήριξης μας σε όλα τα επίπεδα!

Είναι κι αυτή, μια ακόμη καίρια πρόταση του Σπύρου Χειρδάρη, προτελευταίου εκλεγμένου νόμιμα προέδρου της κάποτε Ομοσπονδίας Κερκυραϊκών Συλλόγων Αττικής ΟΚΕΣΑ, της οποίας η προσωπικότητα κι η ιστορία σέρνετε τώρα από μια μειοψηφία 3 – 4 συλλόγων για να εξυπηρετήσει δεν ξέρω πια σκοπιμότητα, και χωρίς να έχει στην κατοχή της ολόκληρο το γραμματειακό αρχείο της αφού τα βιβλία των πρακτικών βρίσκονται στα χέρια του τελευταίου αιρετού γραμματέα ο οποίος μάλιστα δεν είχε ποτέ παραιτηθεί, και για τον νόμο είναι ο μόνος υπεύθυνος γι’ αυτά, αλλά εκτός αυτού όταν καλεί την δήθεν διοίκηση να της το παραδώσει με την σφράγιση και υπογραφή ενός πρακτικού παραλαβής – παράδοσης, κωλυσιεργούν σκόπιμα διότι δεν έχουν ούτε την σφραγίδα της ΟΚΕΣΑ! Αυτά όμως, και την ιστορία της απ’ το 2000 και μετά, θα τα παραθέσω με στοιχεία σε συνέχειες εδώ στις στήλες του «κόρφυρα».

Ένα άλλο ‘αισιόδοξο’ μήνυμα μας έρχεται απ το υπουργείο οικονομικών και της ντόπιες εφορίες που έχουν αναγάγει τον Παντελέμονα σε πλατεία Λιστόν σαν αντικειμενική αξία!

Το ξέρατε εσείς αυτό;! Ξέρατε πως ένας απ’ τους πολλούς φόρους που μας έχουν επιβάλει ρουφώντας μας το αίμα σαν δράκουλες, αυτός που τον λένε ΕΤΙΔΕ, χαρακτηρίζει την περιοχή μας σε αξία ίση με αυτήν της περιοχής του Λιστόν;!

Εμείς οι κερκυραίοι θεωρούμαστε πατριώτες δημοκράτες κι ευαίσθητοι, αλλά κι εκρηκτικοί άνθρωποι όταν μας πατάνε τον κάλο, και τώρα μας έχουν ξενυχιάσει χωρίς να βγάζουμε κιχ!

Μήπως αυτά τα ψεκαστηκά αεροπλανάκια αφήνουν λίγο περισσότερο απ’ το φορτίο τους πάνω απ’ την Κέρκυρα;!

Η το φυλάμε για να τους το κάνουμε δώρο στις επερχόμενες εκλογές;!  

Γιώργος Κοσκινάς Σόλης.

 “Η Κατερίνα μας έβγαλε απ’ το “στράϊστο’’

Η νέα διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης είναι κι επίσημα η Κατερίνα Κοσκινά διδάκτωρ της Ιστορίας της Τέχνης ! Πρόεδρος του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, και Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστόπουλου! Αντικαθιστά την κυρία Άννα Καφέτση.  Ένα κορίτσι της Πόλης της Κέρκυρας, των Παξών, της Αχαράβης και του Παντέλεμωνα, που είχε αποφασίσει κάποτε μετά τις λαμπρές σπουδές της να μείνει στο λαμπερό Παρίσι, αλλά εκεί που θα έβρισκε τις τόσες ομορφιές του νησιού μας;!

Παλιότερα, ίσως και τώρα, για να κρύβουν μεταφορικά τις ντροπές στα χωριά μας, μπορεί και κάπου αλλού, είχαν επινοήσει το ‘στράϊστο’ (ταγάρι), μεταφορικά ο ‘φερετζές’ της ντροπής θα έλεγα εγώ.

«Ευτυχώς που υπάρχει ο τάδε λέγανε, (κάποιος διαπρεπής συγχωριανός ), και μας βγάζει τα μούτρα από το στράϊστο!» Μας βγάζει ασπροπρόσωπους ας πούμε, ξεπλένει δηλαδή τις ντροπές μας, η καλύτερα μας βγάζει απ την ανυποληψία και την ανυπαρξία.

Στις 3 Νοεμβρίου του 2013 7 η ώρα το απόγευμα, είχαμε προσκληθεί σαν σύλλογος των ετεροδημοτών Αγ. Παντελεήμονα με λίγους ακόμα χωριανούς, ανάμεσα σε πολλούς διαπρεπείς συμπολίτες μας, στην παρασημοφόρηση με το παράσημο της Λεγεώνας της τιμής της Γαλλικής δημοκρατίας απ’ τον γάλο πρέσβη στην Ελλάδα, της χωριανής μας κυρίας Κατερίνας Κοσκινά, την οποία τιμούσαν με την παρουσία τους γνωστοί επιφανής άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων και όχι μόνον, καθώς βέβαια κι εμείς οι χωριανοί της όπως είπα, που αισθανθήκαμε κάπως σε άλλον κόσμο μέσα σε τόση γκλαμουριά. Η οικεία και ζεστή παρουσία της τιμώμενης όμως, μας έκανε να νιώσουμε σαν στο σπίτι μας! Η παρουσία τόσων διακεκριμένων ανθρώπων σ’ αυτή την τελετή στην οποία η Γαλλία, χώρα της δημοκρατίας και των τεχνών αναγνώριζε με τον πιο μεγαλειώδη τρόπο το έργο και την αξία της, δεν ήταν τυχαία βέβαια! Η Κατερίνα είναι απ τους καλύτερους σύγχρονους της Μουσειολόγους, και Ιστορικούς Τέχνης παγκοσμίως, και διευθύνει επί πολλά χρόνια τώρα, επιτυχώς το μουσείο σύγχρονης τέχνης στην συμπρωτεύουσα, αλλά και πολλές άλλες διακρίσεις και περγαμηνές την περιβάλουν, οι οποίες ξενόγλωσσα παραθέτονται στο διαδίκτυο που εγώ δεν μπορώ να τις μεταφράσω για να τις μεταφέρω εδώ ! Εκεί γνώρισα εγώ την Κατερίνα γιατί σαν η ξενιτεμένη της οικογένειας σπάνια μπορούσε κανείς να την ανταμώσει στο χωριό. Εκεί γνώρισα έναν γλυκύτατο άνθρωπο του οποίου η απλότητα με εξέπληξε ευχάριστα, μια γυναίκα όμορφη που λάμπρυνε τον χώρο με την προσήνεια και την απλότητα της!

Το “μούτρο” της πατρίδας μας, το κύρος της, τα τελευταία χρόνια έχει τροθεί κι έχει γίνει αντικείμενο χλευασμού σε όλον τον έξω κόσμο, άρα μεταφορικά, είναι κρυμμένο μέσα σ’ ένα πελώριο και βαθύ «στράϊστο» όπως θα λέγαμε στο χωριό μου!

Ένα ‘στράϊστο’ που της έχουν φορέσει χωρίς να το αξίζει κάποια ανάξια πολιτικά κυρίως τέκνα της, που ψηφίστηκαν ειν’ αλήθεια από μας τον λαό, να την κυβερνήσουν τα τελευταία 40 χρόνια και το αποτέλεσμα της ευπιστίας μας για να μην πω κάτι χειρότερο, το ζούμε σήμερα οδυνηρά στο πετσί μας, και η πατρίδα στο κύρος και την αξιοπρέπεια της.

Η κυρία Κατερίνα Κοσκινά (Παπαλάμπη), όπως την ξέρουμε εμείς, συμβάλει με το επιστημονικό της στάτους, με την απαράμιλλη προσωπικότητα της, με το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής της, με τις επιτυχίες της διεθνώς, αλλά κυρίως με την ευαισθησία και τις γνώσεις της στην τέχνη και τον πολιτισμό που συγγενεύει άρρηκτα με τον ανθρωπισμό, στο να βγάλει τούτη η έρημη χώρα το μούτρο της από το βαθύ και βρόμικο ‘στράϊστο’ που ως άλλοι Νενέκοι της έχουν φορέσει αυτά, τα ανάξια παιδιά της.

 Η Κατερίνα, η μάλλον η Κατερίνα μας αφού είναι χωριανή δικαιούμεθα λίγο περισσότερο απ’ τους άλλους έλληνες, να φουσκώνουμε από υπερηφάνεια και χαρά με τις επιτυχίες της!

Συγχαρητήρια Κατερίνα! Σ’ ευχαριστούμε που τιμάς το χωριό μας, το όμορφο και ξακουστό νησί μας, και την πατρίδα μας την Ελλάδα!

Ευχόμαστε, (αν και είμαστε σίγουροι) στην νέα θέση κι ευθύνη που επωμίζεσαι να μεγαλουργήσεις, και να είναι το ελάχιστο απ αυτό που θα πετύχεις στο μέλλον!

Εμείς που σε αγαπάμε πρώτα γιατί είσαι η Κατερίνα μας, και μετά η διακεκριμένη επιστημόνισα μεγάλη Μουσειολόγος Ιστορικός Τέχνης, θα είμαστε πάντα εκεί που θα μας χρειαστείς!

Γιώργος Κοσκινάς Σόλης